فیزیوتراپی بیماران پارکینسون

فیزیوتراپی بیماران پارکینسون

همه می دانند که انجام انواع ورزش ها برای بیماران مبتلا به پارکینسون مفید است. به ویژه فیزیوتراپی بسیار کلیدی است. اما چرا؟  یک متخصص فیزیوتراپی با طراحی و برنامه ریزی ورزش و کشش های مناسب، می تواند به شما برای افزایش تحرک، قدرت و تعادل کمک کند. همچنین به شما کمک کند تا استقلال خود را حفظ کنید. در اینجا مواردی که یک درمانگر ممکن است روی آنها تمرکز کند معرفی می شوند:

توجه: لطفاً هر برنامه تمرینی را با متخصص مغز و اعصاب در میان بگذارید و قبل از شروع هر برنامه خاصی به یک متخصص فیزیوتراپی یا مربی متخصص در بیماری پارکینسون مراجعه کنید.

آموزش دامنه

نوع خاصی از فیزیوتراپی برای بیماری پارکینسون، آموزش LSVT BIG نام دارد. این آموزش برای کمک به بیماران مبتلا به پارکینسون است. هدف اصلی افزایش هر آنچه که “دامنه حرکت “می نامیم، است. در LSVT BIG، حرکات فیزیکی بیش از حد اغراق آمیز انجام می دهید، مانند پله های بلند و تاب بازو. این راهی برای بازآموزی عضلات و کاهش سرعت هیپوکینزی است، حرکاتی که به طور فزاینده ای کوچکتر و مختل تر می شوند و با پارکینسون اتفاق می افتند. در مورد LSVT BIG از پزشک یا فیزیوتراپیست خود سوال کنید.

الگوهای متقابل

حرکات متقابل، الگوهای کنار هم و چپ به راست، مانند چرخاندن بازوها هنگام قدم برداشتن و راه رفتن هستند. بیماری پارکینسون ممکن است این الگوها را تحت تأثیر قرار دهد. درمانگر شما ممکن است به شما کمک کند الگوهای متقابل را با استفاده از دوچرخه دراز کشیده (دوچرخه ثابت که در آن به حالت خوابیده قرار می گیرید) یا ماشین بیضوی (که در آن از بازوها و پاها استفاده می کنید) تقویت کنید. پیاده روی کنید، و به تاب خوردن بازوهای خود توجه کنید. برای کمک به تحرک بازوها و حفظ ریتم میتوانید با خود آواز زمزمه کنید. کلاس های رقص نیز می تواند مفید است.

کار روی حفظ تعادل

تعادل طبیعی، در واقع تعامل بین آنچه می بینید (بازخورد دیداریگوش داخلی شما (که به شما کمک می کند جهت گیری کنید) و اینکه پاهای شما زمین زیر آنها را چگونه حس می کند، است. بیماری پارکینسون می تواند بر این سیستم تعادل تأثیر بگذارد و نحوه راه رفتن شما را ناپایدار کند. این به نوبه خود ممکن است شما را از حضور در فضاهای عمومی یا شلوغ  بترساند. بنابراین تمرین پیاده روی می تواند کمک کند. تمریناتی که هدف آنها بهبود تعادل است باید توسط یک فیزیوتراپیست برنامه ریزی شود، وی می تواند با شما همکاری کند تا هر مسائل شما در  رابطه با حفظ تعادل درک کند و روش های جبران را به شما بیاموزد.

کشش و انعطاف پذیری

برای بیماران مبتلا به پارکینسون انقباض و سفت شدن عضلات مفصل ران، عضله همسترینگ و ساق پا معمول است. برای مقابله با این سختی، بهتر است در فواصل مشخص در طول روز، کشش داشته باشید. از یک مربی یا درمانگر واجد شرایط در پارکینسون بخواهید تا نحوه کار و کشش های متناسب با وزن، سن و جنسیتتان را به شما نشان دهد.

تقویت قدرت عضلات

عضلات به طور طبیعی با افزایش سن ضعیف می شوند، بنابراین تمرینات قدرتی برای همه مهم است. اما تحقیقات نشان می دهد که ضعف عضلانی برای بیماران مبتلا به پارکینسون مشکل بزرگتری است. بسته به اینکه در کدام مرحله از بیماری هستید، یک درمانگر ممکن است شما را مجبور به انجام تمرینات مقاومتی با دمبل سبک یا نوار مقاومت (نواری لاستیک ضخیم) کند. کلاس های مبتنی بر استخر، با استفاده از مقاومت در برابر آب برای تقویت عضلات، نیز می تواند مناسب باشد.

مرکز فیزیوتراپی بمانی، درمان دقیق و به موقع را برای بیماران مبتلا به اختلالات حرکتی، مانند دیستونی، آتاکسی، لرزش اساسی و شرایط مشابه فراهم می کند. اما ماموریت ما فراتر از مراقبت از بیمار است. ما با ارائه برنامه های آموزشی و گروه های پشتیبانی، بیماران و مراقبان را قادر می سازیم تا در سلامت آنها شریک بهتری باشند. با ما برای مشاوره تماس بگیرید.

51

شاید این مطلب را دوست داشته باشید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *